Wydawca treści
Masz las lub grunt do zalesienia i chcesz go sprzedać?
Masz las lub grunt do zalesienia i chcesz go sprzedać? W szczególności przylegający do gruntu zarządzanego przez jednostkę Lasów Państwowych lub znajdujący się w pobliżu gruntów LP?
Sprawdź, w zasięgu którego nadleśnictwa znajduje się Twój grunt i ustal numer działki ewidencyjnej. Sprawdź, czy las/grunt spełnia warunki, na jakich nadleśnictwo może odkupić od Ciebie tę nieruchomość. Skontaktuj się z nadleśnictwem i przedstaw mu ofertę sprzedaży. Nadleśnictwo oceni przydatność oferowanego gruntu i zleci rzeczoznawcy wycenę wskazanej działki oraz zaproponuje cenę nabycia.
Kupując nowe grunty, Lasy Państwowe realizują założenia Krajowego Programu Zwiększania Lesistości, opracowanego przez Instytut Badawczy Leśnictwa. Do 2050 roku lesistość Polski zwiększy się do 33%, tym samym zwiększy się bezpieczeństwo klimatyczne kraju.
Zasady skupu gruntów pod nowe lasy wyjaśnia krótki przewodnik:
Jestem zainteresowany sprzedażą. Co mam zrobić?
Przede wszystkim ustalić w zasięgu administracyjnym, którego nadleśnictwa leży nieruchomość. Sprawdzić, czy las/grunt spełnia warunki skupu gruntów przez jednostki LP, a następnie skierować ofertę do nadleśnictwa, precyzyjnie opisując działkę: wskazując dokładny adres ewidencyjny. Wcześniejszego uregulowania wymagają też sprawy własnościowe, jak np. dziedziczenie.
Jakimi gruntami będą zainteresowane Lasy Państwowe?
Rodzaj gruntów i warunki ich zakupu określa ustawa o lasach. Art. 37 wymienia, że Lasy Państwowe mogą nabyć „lasy, grunty przeznaczone do zalesienia lub inne grunty lub nieruchomości, jeżeli jest to uzasadnione potrzebami gospodarki leśnej i nie narusza interesu Skarbu Państwa”. W praktyce, w szczególnosci będą to grunty sąsiadujące z obszarami zarządzanymi przez Lasy Państwowe, przylegające do nich – ze względu na możliwość prowadzenia gospodarki leśnej oraz oraz tworzące samodzielne kompleksy leśne w niewielkiej odległości od gruntów Lasów Państwowych, a także takie, w stosunku do których istnieje możliwość zniesienia współwłasności lub regulacji przebiegu granicy polno-leśnej. Zdarzają się sytuacje, w których w sąsiedztwie lub nawet wewnątrz terenu zarządzanego przez Lasy Państwowe usytuowane są enklawy innej własności. Z takimi sytuacjami mamy do czynienia głównie na Mazowszu i w Polsce wschodniej.
Status gruntów można zweryfikować w internetowym Banku Danych o Lasach – https://www.bdl.lasy.gov.pl/portal/
Ile zapłacą nadleśnictwa?
Cena zakupu jest uzależniona od wielu czynników, m.in. od położenia i kształtu działki, gatunków drzew, które na niej rosną, wieku i stanu sanitarnego drzewostanu. Każdy zakup na rzecz Skarbu Państwa poprzedza wycena rzeczoznawcy majątkowego.
Mówiąc o krajowych zasobach leśnych należy przede wszystkim przytoczyć dwa główne wskaźniki - lesistość i zasobność. Lesistość to procent pokrycia powierzchni kraju przez lasy, zasobność to z kolei przeciętna objętość masy drzewnej na jednostkę powierzchni, wyrażana w m3 na hektar. Pierwszy z wymienionych wskaźników osiągnął w Polsce 30%, drugi zaś 290 m3/ha. Dużo to czy mało? Jak wypadamy w tym względzie na tle Europy i świata?
Polska jest w europejskiej czołówce, jeśli chodzi o powierzchnię lasów. Obecnie lasy rosną w Polsce na ponad 9,2 mln ha, co odpowiada lesistości 30 proc. powierzchni kraju. Z tego 7,15 mln ha to lasy państwowe. Wartość ta robi jeszcze większe wrażenie jeśli odniesiemy ją do lesistości kraju w dniu zakończenia II wojny światowej, wówczas jedynie 20,8% powierzchni Polski było pokryte lasami. Można więc powiedzieć, że trzy pokolenia Polaków, w niecałe stulecie zalesiły 9% powierzchni swojego kraju! Według Polityki Leśnej Państwa – strategicznego dokumentu opisującego kierunki rozwoju polskich lasów, w 2050 roku mamy osiągnąć lesistość na poziomie 33% powierzchni kraju.
Lesistość Polski wynosząca 30% (w stosunku do powierzchni lądowej) jest zbliżona do przeciętnej lesistości świata (30,6%). Lesistość naszego kraju jest także zbliżona do lesistości Europy (bez Rosji) wynoszącej 32,2% oraz Ameryki Północnej (33%). Jest ona natomiast zdecydowanie niższa od lesistości Ameryki Południowej (49%), Europy razem z Rosją (44,7%) i Ameryki Środkowej (38%). Lesistość Polski jest natomiast zdecydowanie wyższa niż lesistość całej Afryki (23%), Azji (19%) oraz Oceanii (23%).
Najważniejsze jednak, że zarówno lesistość Polski, jak i Europy od lat wzrasta. Jest to niestety wyjątkiem w kontekście innych kontynentów, gdzie trwa de facto deforestacja (wylesienie). Najsilniej proces ten dotyka Amerykę Południową. Tymczasem polskie prawo gwarantuje, że każdy las jest odnawiany przez sadzenie lub z wykorzystaniem odnowienia naturalnego w czasie 5 lat od wycięcia, w praktyce zrównoważonej gospodarki leśnej dużo szybciej.
Wracając jednak do lesistości Polski, warto podkreślić, że dziś myślimy już o perspektywie 2050 roku i wspomnianych 33%, stąd w Lasach Państwowych w ostatnim roku nastąpiła intensyfikacja programu skupu gruntów.
W tym miejscu trzeba podkreślić, że w naszym kraju większością lasów (77 proc.) zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe i to głównie na tej instytucji spoczywa obowiązek realizacji założeń strategii wzrostu lesistości. Blisko 1,8 mln ha, czyli ponad 19 proc. lasów w Polsce, należy do osób prywatnych.
Zasady akcji powiększania zasobów leśnych przez Lasy Państwowe, reguluje Zarządzenie nr 79 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z 30 grudnia 2021 roku. W tym roku poszczególni nadleśniczowie mieli za zadanie aktywnie promować ofertę zakupów. Zarządzenie wskazuje też na źródło finansowania zakupu gruntów. Są nim własne fundusze nadleśnictwa lub, w przypadku ich braku, środki pochodzące z funduszu leśnego, czyli specjalnego, wspólnego instrumentu finansowego, do którego część zysku wpłacają wszystkie jednostki Lasów Państwowych.
Drugi z przywołanych na wstępie wskaźników też dobitnie wskazuje na fakt, że polskie lasy są bardziej zasobne, niż przed laty. Dość powiedzieć, że w 1945 roku, na hektarze rosło przeciętnie o blisko 100 m3 mniej drzew! Oczywiście był to głównie skutek rabunkowej działalności okupantów, a wcześniej zaborców.
Dziś zasobność na poziomie 290 m3/ ha, stawia nas w czołówce na kontynencie europejskim, gdzie największą zasobnością lasów charakteryzują się lasy Europy Środkowo-Zachodniej (238 m3/ha) oraz Środkowo-Wschodniej (237 m3/ha), a najniższą Europy Południowo-Zachodniej (90 m3/ha) i Rosji (101 m3/ha). Przeciętna zasobność lasów Europy wynosi 163 m3/ha.
Skąd tak szczegółowe dane dotyczące wymienionych wskaźników?
Okazuje się jednak, że lasy są dziś, wbrew obiegowemu przekonaniu, że „w lesie drzewa niepoliczone”, dokładnie zinwentaryzowane i opisane, zarówno pod kątem parametrów ilościowych, jak i jakościowych. Odpowiada za to program Wielkoobszarowej Inwentaryzacji Stanu Lasu, którego kolejne cykle realizowane są w latach 2005-2009, 2010-2014, 2015-2019, 2020-2024 finansowany ze środków Lasów Państwowych – funduszu leśnego. W okresie tym polskie lasy zostały, przy użyciu nowoczesnych technologii dokładnie pomierzone oraz skatalogowane.
Dziś takie dokładne pomiary nie stanowią problemu mając do dyspozycji system informacji przestrzennej, działający w oparciu o dane GPS czy zdjęcia lotnicze, oraz programy komputerowe dokonujące szybkiej analizy danych.
Co ciekawe, wszystkie te informacje są dostępne bezpłatnie dla każdego zainteresowanego. Wyniki Wielkoobszarowej Inwentaryzacji Stanu Lasu, Biuro Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej zebrało w specjalny raport, który został opublikowany w sieci. Szczegółowe zaś dane dotyczące poszczególnych fragmentów lasu w wybranej okolicy można sprawdzić w Banku Danych o Lasach.
BDL to rozbudowany system informatyczny gromadzący, przetwarzający i udostępniający informacje dotyczące lasów wszystkich form własności na terenie Polski. Bank dostarcza informacji na potrzeby statystyki publicznej, krajowej jak międzynarodowej, a także planowania przestrzennego.
W systemie są gromadzone opisy taksacyjne z dokumentacji urządzeniowej dla lasów wszystkich form własności, informacje z opracowań siedliskowych i fitosocjologicznych, a także dane z Wielkoobszarowej Inwentaryzacji Stanu Lasów, z zakresu gospodarki łowieckiej, informacje o pożarach w lasach i wiele innych informacji dotyczących terenów leśnych.
Bank Danych o Lasach udostępnia swoje zasoby poprzez stronę www.bdl.lasy.gov.pl, a także specjalną aplikację na smartfon – mBDL.
Głównymi elementami są mapa interaktywna, pomagająca lokalizować obszar, którym jesteśmy zainteresowani oraz kreator zestawień dot. danych źródłowych.
Ponadto udostępniane są tam publikacje z zakresu szeroko pojętego leśnictwa, jak np. Raport o stanie lasów, kolejne roczniki Leśnictwa przygotowane przez Główny Urząd Statystyczny czy Aktualizacja stanu lasu przygotowywana corocznie w ramach prac nad BDL.
W ramach portalu BDL funkcjonuje również system automatycznego pobierania danych o aktualnych wydzieleniach leśnych w zarządzie poszczególnych nadleśnictw PGL LP.
Najnowsze aktualności
O lasach wokół Torunia podczas sesji Rady Miasta Torunia
O lasach wokół Torunia podczas sesji Rady Miasta Torunia
Znaczenie lasów położonych w otoczeniu Torunia, ich rola społeczna, przyrodnicza i gospodarcza, a także działania leśników związane z adaptacją lasów do zmian klimatu były głównymi tematami wystąpienia Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu, Pana Włodzimierza Pamfila, podczas sesji Rady Miasta Torunia. Pan Dyrektor wystąpił na zaproszenie Pana Łukasza Walkusza, Przewodniczącego Rady Miasta Torunia, któremu podziękował za możliwość przedstawienia radnym informacji o lasach ważnych dla mieszkańców miasta i całego regionu.
Wystąpienie odbyło się pod hasłem „Partnerstwo dla natury”. Pan Dyrektor podkreślił, że rozmowa o lasach wokół Torunia nie dotyczy wyłącznie rekreacji. To również rozmowa o bezpieczeństwie, ochronie przyrody, retencji wody, gospodarce, edukacji i przygotowaniu lasów na coraz trudniejsze warunki klimatyczne.
Pan Dyrektor przedstawił radnym dane obrazujące skalę i znaczenie lasów w sąsiedztwie miasta. Wskazał, że w odległości 10 km od Torunia znajduje się 36 346 ha lasów, co daje około 1800 m² lasu na jednego mieszkańca Torunia. Omówił także informacje, dotyczące form ochrony przyrody: 12 rezerwatów przyrody, 181 użytków ekologicznych oraz 54 pomniki przyrody. Jak zaznaczył, tak duża koncentracja cennych przyrodniczo obszarów i obiektów w pobliżu miasta wymaga odpowiedzialnego zarządzania i dobrej współpracy wielu instytucji.
Pan Włodzimierz Pamfil przypomniał również podstawowe informacje o Lasach Państwowych. Podkreślił, że są one państwową jednostką organizacyjną zarządzającą majątkiem Skarbu Państwa, a ich misją jest prowadzenie trwale zrównoważonej gospodarki leśnej. Oznacza to łączenie trzech funkcji lasu: przyrodniczej, społecznej i gospodarczej. Las ma chronić ekosystemy, służyć mieszkańcom jako miejsce wypoczynku i edukacji, a jednocześnie dostarczać odnawialnego surowca, jakim jest drewno.
Dyrektor wskazał, że Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Toruniu zarządza lasami położonymi na terenie pięciu województw, przede wszystkim województwa kujawsko-pomorskiego. W jej strukturze funkcjonuje 27 nadleśnictw. Z punktu widzenia mieszkańców Torunia szczególne znaczenie mają nadleśnictwa: Toruń, Cierpiszewo, Gniewkowo i Dobrzejewice, które odpowiadają za znaczną część działań związanych z udostępnianiem lasów, ochroną przyrody, edukacją, bezpieczeństwem i współpracą z miastem.
W wystąpieniu znalazł się także ważny wątek historyczny. Dyrektor przypomniał, że toruńska dyrekcja Lasów Państwowych ma za sobą sto lat tradycji. Została utworzona w 1925 roku, a w latach 1928–1930 powstała jej reprezentacyjna siedziba przy ul. Mickiewicza 9.
Dyrektor omówił również największe kryzysy, z którymi mierzyły się lasy regionu. Wśród nich wskazał gradację brudnicy mniszki z lat 1978–1983, kiedy w 1980 roku powierzchnia występowania szkodnika obejmowała ponad 350 tys. ha. Przypomniał także skutki nawałnicy z sierpnia 2017 roku, określanej jako huragan 100-lecia. Na terenie RDLP w Toruniu zniszczeniu uległo wówczas około 22 tys. ha lasu, a objętość powalonych i połamanych drzew wyniosła 5,3 mln m³.
Szczególnie mocno w wystąpieniu wybrzmiał temat adaptacji lasów do zmian klimatu. Dyrektor podkreślił, że dłuższe okresy suszy, wysokie temperatury, gwałtowne wichury, rosnące ryzyko pożarów oraz osłabienie odporności drzew wymagają zmiany podejścia do prowadzenia lasu. Wskazał, że leśnicy ograniczają rębnie zupełne na rzecz rębni złożonych, starają się naśladować naturalne procesy zachodzące w lesie i traktują trwałość lasu jako nadrzędny cel.
Pan Włodzimierz Pamfil omówił również znaczenie przebudowy drzewostanów, czyli zwiększania udziału gatunków liściastych, takich jak dęby, buki czy lipy. Podkreślił, że lasy bardziej zróżnicowane gatunkowo, wielopiętrowe i różnowiekowe są odporniejsze na suszę, wichury, pożary i gradacje owadów. Zwrócił także uwagę na odnowienie naturalne — drzewa wyrastające z nasion opadających bezpośrednio w lesie są często silniejsze, zdrowsze i lepiej dostosowane do lokalnych warunków.
Istotnym elementem adaptacji do zmian klimatu jest również zatrzymywanie wody w lesie. Dyrektor omówił działania prowadzone w ramach małej retencji nizinnej: budowę małych zbiorników, odtwarzanie cieków i spowalnianie odpływu wody. Wśród przykładów wskazał Stawy Przysieckie, planowaną zastawkę przy łąkach obok hotelu Rubens oraz ekspertyzę dla Strugi Łysomickiej, zleconą przez Nadleśnictwo Toruń.
Dyrektor przedstawił także dane dotyczące zasobów leśnych. Wskazał, że w ciągu trzydziestu lat od wejścia w życie ustawy o lasach zasoby drzewne na terenie RDLP w Toruniu wzrosły z 68 mln m³ do 104 mln m³, a przeciętna zasobność lasów zwiększyła się ze 172 do 253 m³ na hektar. Podkreślił, że gospodarka leśna prowadzona jest w perspektywie trwałości i ciągłości, z myślą o kolejnych pokoleniach.
W wystąpieniu nie zabrakło tematów społecznych. Pan Dyrektor omówił plan wyznaczenia dwóch pętli spacerowych oraz współpracę z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w Bydgoszczy, której celem jest udostępnianie rezerwatu w sposób zrównoważony i bez szkody dla jego zasobów przyrodniczych.
Dyrektor przedstawił również informacje dotyczące bezpieczeństwa. W 2025 roku na terenach leśnych wokół Torunia odnotowano 37 pożarów, a straty oszacowano na 652 785,90 zł. Omówił system ochrony przeciwpożarowej: 12 dostrzegalni pożarowych, 4 samochody patrolowe, 71 punktów czerpania wody, 4 punkty alarmowo-dyspozycyjne oraz 4 samoloty gaśnicze, w tym śmigłowiec.
Na zakończenie Włodzimierz Pamfil przedstawił obszary bieżącej współpracy m.in. z Miejskim Zarządem Dróg, Miejską Pracownią Urbanistyczną oraz Wydziałem Środowiska i Ekologii. Zadeklarował otwartość na dalszą współpracę z Radą Miasta Torunia, samorządem i służbami.
Wystąpienie Dyrektora RDLP w Toruniu pokazało, że lasy wokół Torunia są przestrzenią, w której spotykają się różne potrzeby: ochrona przyrody, rekreacja, edukacja, bezpieczeństwo, gospodarka, retencja wody i adaptacja do zmian klimatu. Szczególnie ten ostatni obszar będzie w kolejnych latach jednym z najważniejszych zadań leśników. To od skutecznej adaptacji zależy odporność lasów na susze, wichury, pożary, choroby i gradacje owadów — a tym samym ich przyszłość jako dobra wspólnego mieszkańców regionu.
