Asset Publisher Asset Publisher

Użytkowanie lasu

Pozyskanie i sprzedaż drewna prowadzone jest w oparciu o zatwierdzany przez Ministra Środowiska 10 - letni plan urządzania lasu. Miejsce i wielkość wyciętej masy drewna jest więc ściśle określona, nie ma tutaj żadnej dowolności.

Użytkowanie lasu to korzystanie z jego zasobów – pozyskanie drewna, zbiór płodów runa leśnego, zbiór roślin lub ich części na potrzeby przemysłu farmaceutycznego, pozyskanie choinek, eksploatacja kopalin i wiele innych. Leśnicy umożliwiają społeczeństwu korzystanie z darów lasu, ale w sposób zapewniający mu trwałość.

Rozmiar pozyskania drewna określony jest w planie urządzenia lasu, który sporządzany jest dla każdego nadleśnictwa na 10 lat. Zapewnia on pozyskiwanie drewna w granicach nie tylko  nieprzekraczających możliwości produkcyjnych lasu, lecz także systematycznie zwiększających zapas drewna pozostającego w lasach, tzw. zapas na pniu. Krótko mówiąc, leśnicy prowadzą w lasach gospodarkę w sposób zapewniający ich trwałość i możliwość biologicznego odtwarzania.

O wielkości pozyskania drewna decyduje tzw. etat cięć określony w każdym planie urządzenia lasu. Jest to ilość drewna możliwa do wycięcia w określonych drzewostanach na określonej powierzchni  w okresie 10 lat, które obejmuje plan. Dzięki temu, że etat jest niższy niż przyrost drewna w tym samym okresie, następuje stały wzrost zapasu „drewna na pniu" (w Polsce pozyskuje się ok. 55 proc. przyrostu). Ocenia się, że zasobność polskich lasów wynosi obecnie ponad 2,049 mld m sześć. drewna.

Pozyskane drewno pochodzi z: 

  • cięć rębnych – usuwania z lasu drzewostanów „dojrzałych"; ich podstawowym celem jest przebudowa i odtworzenie drzewostanów;
  • cięć pielęgnacyjnych (czyszczeń i trzebieży) – usuwania z lasu części drzew uznanych za niepożądane i szkodliwe dla pozostałych drzew i wartościowych elementów drzewostanu;
  • cięć niezaplanowanych – są one konsekwencją wystąpienia klęsk żywiołowych w lasach.

Przeczytaj więcej na Lasy Państwowe


Asset Publisher Asset Publisher

Zurück

Reintrodukcja Sokoła Wędrownego

Reintrodukcja Sokoła Wędrownego

W dniu 4 maja w ramach Programu Restytucji Sokoła Wędrownego (Falco peregrinus peregrinus) w Polsce młode sokoły wędrowne po raz kolejny były wsiedlane na terenie Nadleśnictwa Zamrzenica.

Tym razem trzy młode osobniki tego rzadkiego gatunku zapewniło Stowarzyszenie Na Rzecz Dzikich Zwierząt „Sokół”. Nadleśnictwo udostępniło lokalizację, w której w ubiegłym roku wsiedlane były sokoły zakupione ze środków Lasów Państwowych, oraz zapewniło opiekę nad tegorocznymi ptakami

Sokoły zostały zaobrączkowane obrączkami ornitologicznymi oraz obserwacyjnymi, pozwalającymi w przyszłości śledzić ich losy, i umieszczone w specjalnym gnieździe adaptacyjnym. Przez najbliższe 2 tygodnie ptaki będą znajdowały się we wspomnianym gnieździe, gdzie będą codziennie dokarmiane karmą dostarczaną specjalną windą. 
Po tym czasie gniazdo zostanie otwarte a sokoły rozpoczną naukę latania i polowania. Przez kolejne 3-6 tygodni pokarm nadal będzie dostarczany, do momentu osiągnięcia przez ptaki pełnej samodzielności. W ten sposób wspomagamy sokoły w ich początkach życia w naturze. Wyżej opisana metoda wsiedlania  nosi nazwę oblotu. Dzięki prowadzonej od lat reintrodukcji sokoła wędrownego obecnie w Polsce mamy około 100 par tego gatunku. To ciągle jeszcze mało i gatunek nadal wymaga troski i specjalnej ochrony. 

Od kilkudziesięciu lat wspólnymi siłami sokolników, myśliwych i leśników realizowany jest w Polsce program odbudowy i jego populacji.