Webcontent-Anzeige Webcontent-Anzeige

Regulamin Tras Konnych

Regulamin korzystania ze szlaków konnych w Nadleśnictwie Zamrzenica

 
  1. Szlak konny Nadleśnictwa Zamrzenica przeznaczony jest wyłącznie do turystycznego, rekreacyjnego i szkoleniowego użytkowania koni wierzchowych, a tam, gdzie pozwalają na to warunki terenowe i formalnoprawne, również zaprzęgów konnych.
  2. Przed skorzystaniem ze szlaku konnego każdy użytkownik zobowiązany jest do zapoznania się z niniejszym regulaminem.
  3. Organizatorem turystyki konnej na terenie Nadleśnictwa Zamrzenica nie jest PGL Lasy Państwowe, lecz są nimi ośrodki jeździeckie, stadniny, gospodarstwa agroturystyczne posiadające konie na cele rekreacyjne itp.  Za ewentualne wypadki na szlakach konnych odpowiada organizator turystyki.
  4. Szlak konny ma charakter terenowy i nie posiada specjalnych przystosowań zwiększających bezpieczeństwo, dlatego też należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza przy pierwszym przejeździe nieznanym odcinkiem szlaku.
  5. Każdy użytkownik dorosły korzysta ze szlaku na własną odpowiedzialność, a dzieci użytkują szlak na odpowiedzialność opiekuna. Zabrania się jazdy konnej bez opieki osobom w wieku poniżej 17 lat.
  6. Jazda konna jest dopuszczona stępem jedynie po wyznaczonych drogach leśnych i terenach/placach do tego przeznaczonych.
  7. Wskazane jest poruszanie się konno środkiem drogi.
  8. Podczas wymijania i/lub omijania innych użytkowników szlaku obowiązuje ruch prawostronny.
  9. Zbaczanie ze szlaków konnych jest dopuszczone jedynie w sytuacji wyższej konieczności (ratowania życia i zdrowia ludzi lub koni, alarmu o pożarze lasu, ominięcia powstałych przeszkód).
  10. Poruszanie się po szlaku konnym jest dozwolone od godziny po wschodzie słońca do godziny przed zachodem słońca.
  11. Liczba koni wjeżdżających w tym samym momencie na dany odcinek szlaku konnego nie powinna być większa niż 10 (zastęp). W ciągu doby szlakiem nie powinny przemieszczać się więcej niż 4 zastępy konne, tj. około 40 koni.
  12. Na szlaku konnym mogą pojawić się przeszkody powstałe w sposób naturalny bez wiedzy organizatora turystyki, np. złomy, wywroty, konary złamane okiścią, drzewa ścięte przez bobry itp. O ich istnieniu prosimy poinformować zarządcę terenu – Nadleśnictwo Zamrzenica pod numerem telefonu 52 334 11 75.
  13. Zabronione jest przywiązywanie koni do urządzeń nieprzeznaczonych dla koni.
  14. Obowiązek uprzątnięcia po koniu korytarza szlaku konnego i powierzchniowych obiektów rekreacyjno-wypoczynkowych – miejsc odpoczynku, parkingów leśnych – spoczywa na jeźdźcu.
  15. Woda znajdująca się na terenie Nadleśnictwa Zamrzenica jest niezdatna do picia przez ludzi i zwierzęta, może być wykorzystywana jedynie do celów gospodarczych. Ewentualne spożycie następuje na własną odpowiedzialność, a Nadleśnictwo Zamrzenica nie odpowiada za skutki niezastosowania się do ostrzeżenia.
  16. Jazda po szlakach konnych, znajdujących się poza lasem bądź takich, gdzie istnieje prawdopodobieństwo napotkania pojazdów kołowych, dozwolona jest jedynie pod warunkiem przestrzegania przepisów o ruchu drogowym, w tym m.in.:
    1. jeździec może prowadzić luzem tylko jedno zwierzę – konia po swojej prawej stronie;
    2. jazda wierzchem powinna się odbywać po drodze przeznaczonej do pędzenia zwierząt, w razie braku takiej drogi – po poboczu, a jeżeli brak pobocza – po jezdni;
    3. zabrania się jazdy wierzchem poza terenami leśnymi:
      bez uzdy,

      obok innego uczestnika ruchu na jezdni,

      po drodze twardej w czasie niedostatecznej widoczności,
      po drodze twardej osobie w wieku poniżej 17 lat.
  17. Szlak konny wyposażony jest w infrastrukturę informacyjno-porządkową:
    1. oznakowanie przebiegu szlaków konnych – czarny emblemat jeźdźca na koniu na białym tle ze strzałką informującą o kierunku przebiegu szlaku konnego (wzór graficzny);
    2. tablice kierunkowe (wzór graficzny);
    3. znaki drogowe.
  18. Poszczególne odcinki szlaku mogą być okresowo zamykane z powodu prowadzenia prac leśnych lub innych ważnych względów. Będą wówczas oznaczone tablicami ZAKAZ WSTĘPU.
  19. Osoby korzystające ze szlaku zobowiązane są do podporządkowania się poleceniom pracowników Służby Leśnej.
  20. Za niestosowanie się do jakiegokolwiek punktu niniejszego regulaminu zostanie nałożona na turystę konnego grzywna w wysokości 500 zł i w przypadkach określonych we właściwej ustawie lub kara pieniężna w wysokości 100 zł za każde niestosowanie się do jakiegokolwiek punktu niniejszego regulaminu.
  21. Każda osoba, która zauważyła ogień w lesie, ma obowiązek niezwłocznego poinformowania o tym najbliższego leśniczego lub Straży Pożarnej.
  22. Biwakowanie, parkowanie samochodów i palenie ognisk może się odbywać tylko w miejscach do tego przeznaczonych i oznaczonych.
  23. Nadleśniczy może udzielić zezwolenia grupom zorganizowanym na poruszanie się końmi wierzchowymi poza wyznaczonymi szlakami konnymi  w określonym miejscu i czasie w oparciu o odrębna umowę. W takim wypadku Nadleśnictwo Zamrzenica nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody powstałe podczas poruszania się przez grupę poza wyznaczonymi szlakami.
  24. Organizowanie imprez  związanych z jazda konną możliwe jest tylko po zawarciu stosownej umowy z Nadleśnictwem Zamrzenica.
  25. Nadleśnictwo Zamrzenica nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek szkody rzeczowe lub osobowe powstałe w trakcie korzystania ze szlaków konnych.
  26. Rozpoczęcie korzystania ze szlaku konnego uważa się za akceptację niniejszego regulaminu w całości przez użytkownika.

 

Numery telefonów:

- Numer alarmowy: 112

- Straż Pożarna: 998

- Policja: 997

- Pogotowie Ratunkowe: 999

      - Nadleśnictwo Zamrzenica: 52 334 11 75, 52 334 11 54

Asset Publisher Asset Publisher

Zurück

„Zosia z Pnia” – dziedzictwo kulturowe nieopodal lasów Nadleśnictwa Toruń

„Zosia z Pnia” – dziedzictwo kulturowe nieopodal lasów Nadleśnictwa Toruń

W miejscowości Pień, na terenie gminy Dąbrowa Chełmińska w powiecie bydgoskim, historia przeszłości dosłownie wychodzi z ziemi. To właśnie tam, od ponad dwóch dekad, naukowcy z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu prowadzą intensywne badania archeologiczne, które odkrywają tajemnice codziennego życia, śmierci, a także wiary i obyczajów dawnych mieszkańców tych ziem.

Pierwsze badania rozpoczęły się już w 2003 roku, a ich celem było odnalezienie pozostałości siedziby krzyżackich prokuratorów z ziemi chełmińskiej. Poszukiwania te szybko przerodziły się w znacznie szerszy projekt naukowy, kiedy to w 2005 roku, kilka metrów od pierwotnej lokalizacji, odkryto relikty zniszczonego cmentarzyska. Badacze natrafili na dwa równoległe poziomy użytkowania terenu: starszy, z wczesnego średniowiecza, oraz młodszy, sięgający XVII wieku.

Przełomowe okazały się jednak ostatnie lata. W ramach projektu prowadzonego przez Instytut Archeologii UMK oraz Stowarzyszenie Ewolucja, w latach 2022–2023 przeprowadzono ratownicze badania, które doprowadziły do odnalezienia kolejnych grobów – łącznie zinwentaryzowano ich aż 99. Część z nich nosiła wyraźne ślady praktyk zabezpieczających, tzw. antydemonicznych. Wśród nich był grób, który zyskał największy rozgłos: szczątki kobiety pochowanej z sierpem przy szyi oraz kłódką na dużym palcu lewej stopy. Pochówek ten – określony przez media jako „wampiryczny” – został nazwany przez naukowców i opinię publiczną „Zosią z Pnia”.

Odkrycie spotkało się z ogromnym zainteresowaniem międzynarodowym. W badaniach udział wzięli uznani naukowcy z Wielkiej Brytanii i Szwecji. Wśród nich znaleźli się m.in. Oscar Nilsson, wybitny specjalista w zakresie rekonstrukcji twarzy, który odtworzył realistyczny wizerunek Zosi na podstawie modelu 3D czaszki, oraz dr Matteo Borrini, antropolog sądowy i archeolog z Liverpool John Moores University, znany z badań nad kulturowymi uwarunkowaniami tzw. pochówków antywampirycznych.

Część konferencji naukowej, podsumowującej wyniki prac, odbyła się w Pałacu w Ostromecku. Uroczystość terenowa miała miejsce bezpośrednio przy stanowisku archeologicznym w Pniu. Tam też, jako symbol pamięci, posadzono szarą olszę – drzewo związane z lokalnym krajobrazem. W wydarzeniu uczestniczyli m.in. Włodzimierz Pamfil, Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Toruniu, Piotr Kozłowski, Starosta Bydgoski oraz Radosław Ciechacki, Wójt Gminy Dąbrowa Chełmińska.

Warto podkreślić znaczącą rolę, jaką odegrali leśnicy. Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Toruniu oraz Nadleśnictwo Toruń wspierały działania naukowców od strony logistycznej i dokumentacyjnej – wykonano m.in. zdjęcia multispektralne potrzebne do stworzenia ortofotomapy terenu. Leśnicy promowali także projekt wśród lokalnej społeczności, pokazując, że dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze są nierozdzielne.

Dzięki wieloletniej pracy badaczy i zaangażowaniu wielu środowisk – od naukowców, przez samorządowców, po leśników – historia „Zosi z Pnia” stała się nie tylko sensacją naukową, ale również pretekstem do refleksji nad wspólną pamięcią, tożsamością i rolą nauki w przybliżaniu przeszłości.